Trochi pro poeziju Ostatnim časom ja odkryv dla sebe viêršy Viktora Stachvijuka. Pravdu kažučy, čohoś tak sviêžoho i zaduševnoho od biłostôćkoho autora ja ne čytav uže liêt 15 abo i bôlš. Jak chtoś choče poznakomitisie z poezijeju Stachvijuka, to ja horačo namovlaju joho zahlanuti (...) »»

10 pytań do samego siebie (na temat, który interesuje wszystkich, ale nikt nie ma odwagi głośno zapytać) Niedawno wspólnie z bratem Aleksandrem zainaugurowaliście stronę internetową poświęconą, jak piszecie, „normalizacji nowego wschodniosłowiańskiego języka pisanego — podlaskiego”. (...) »»

Chciałbym zaprosić Czytelników „Czasopisu”, którzy sięgają po to pismo, by znaleźć w nim coś swojego (cokolwiek byśmy przez to określenie nie rozumieli), do zapoznania się także ze stroną internetową Svoja.org (http://svoja.org/). Serwis ten jest propozycją normalizacji i (...) »»

Дзьве выхаваўчыя ўстановы спакон веку незаменныя і неразлучныя ва ўзгадаваньні моладзі. Абсалютнае першынство мае тут інстытут пад шыльдай „бацькоўскі дом”, а (...) »»

Reporterka biłoruśkoji „Nivy” Hanna Kondratiuk ciêły čas ide do toho, kob pokinuti svoje słovo v literatury. Jeji pochôd dovhi i tiažki — sperša poperedni redaktor biłoruśkoji „Nivy” Vital Łuba namjaknuv pro pjanista Jana Tarasieviča, kotory stavsie na para liêt temoju, (...) »»

Zjaviłasie perša drukovana informacija pro siêty naš resurs. Jak i chotiêłosie mniê osobisto, vydrukovała jijiê biłoruśka „Niva”, u kotoruj projšło 16 mojich liêt i vsia dorosła mołodosť. Informaciju tuju napisav Uładzimir Łapcevič — po pudlaśkich miêrkach, „lićvin”. (...) »»

The 2002 Census in Poland — Four Important Conclusions In mid-2002 Poland held a national census. For the first time in the country's post-war history, a question about the ethnicity (narodowość in Polish) of respondents was included. On a nationwide scale, Belarusian ethnicity was declared by (...) »»

Wstęp przy czeskim piwku Była wczesna jesień 2004 w Pradze. Piątkowe popołudnie, moja ulubiona pora tygodnia. Wyszedłem z budynku Radia Wolna Europa przy Placu Wacława i dłubiąc refleksyjnie w nosie zastanawiałem się, jakby tu zakończyć kolejny tydzień wywrotowej działalności przeciwko (...) »»

Artykuł ten piszę po polsku i po-svojomu na przemian. Po pierwsze, żeby było trochę weselej. Nie wiem jak Państwo, ale ja po przeczytaniu w „Czasopisie” comiesięcznego felietonu apokaliptycznego w wykonaniu Sokrata Janowicza mam przede wszystkim ochotę rozpędzić się i porządnie walnąć (...) »»

Čom ja ode pišu po-svojomu? Samy prosty odkaz na siête pytanie — tomu što vvažaju „Nivu” za svoju gazetu. Za gazetu, kotoru čytaju od času, koli mniê było 11-12 liêt i ja šče chodiv do škoły v Horodčyni (narvuvśka gmina). I za gazetu, u kotoruj ja zaroblav na chliêb jak žurnalist (...) »»