Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Puvtretiá...
Puvtretiá
Puvtretiá — dwa/dwie i pół.
Puvtretiá to przedstawiciel archaicznych liczebników ułamkowych w języku podlaskim, które obecnie, za wyjątkiem liczebnika puvtorá (jeden/jedna/jedno i pół, półtora), wyszły z czynnego użycia.
Mnemotechniczna reguła tworzenia takich liczebników: liczebnik ułamkowy puv + liczebnik porządkowy w rodzaju żeńskim z przesuniętym akcentem na ostatnią sylabę.
Przykłady:
puv + trétia = puvtretiá (dwa/dwie i pół);
puv + četvérta = puvčetvertá (trzy i pół);
puv + pjáta = puvpjatá (cztery i pół);
puv + šósta = puvšostá (pięć i pół);
puv + desiáta = puvdesiatá (dziewięć i pół).
Jan Pietruczuk odnotowuje, że kiedy zapisywał miejscowe słownictwo w Kuraszewie w pierwszej połowie lat 1970-ch, mieszkańcy używali jeszcze liczebnika puvtorastá (150).
Jutro przypomnimy słowo Bróchati(sie).













