Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Kopáńka...
Kopáńka
Kopáńka — drewniane podłużne naczynie wykonane z jednego pnia drzewa, najczęściej lipowego; wielofunkcjonalne, służyło na ogół do mycia bielizny i kąpania małych dzieci, ale wykorzystowano je także do innych celów, między innymi, umieszczano w nim wnętrzności i podroby przy „rozbieraniu” zabitego wieprzka.
Użycie w kontekście: u kopánci mýli bilijó i kupáli dití; prynesí kopáńku z komóry, tréba výbrati sviniáčy kiškí.
Jutro przypomnimy słowo Kornátka.













