Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Šúhati...
Šúhati
Šúhati — 1. płukać (pranie, bieliznę, płótno); 2. (o porywistym wietrze) dąć, dmuchać, wiać; 3. (o rwącej wodzie) rwać, chlustać; 4. (o mocnym płomieniu) buchać; 5. (o gwałtownym wznoszeniu się lub opadaniu) szybować w górę; pikować, nurkować.
Forma jednokrotna: šuhonúti.
Użycie w kontekście: 1. babý pujšlí na rykú šúhati połotnó (Pietruczuk); 2. čúješ, jak na dvorê šúhaje vitrýsko?; 3. pósli doščú vodá v nášum róvi šúhała i chlupotáła; 4. kolí zahorêłasie suchája sołóma v kłúni, ohóń šúhav vysóko v nébo; 5. ráptom z vysotý na naš pudvôrok šuhonúv velíki jástreb i zadér kureniá.
Jutro przypomnimy słowo Búddeń.













