Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Ále; alé...
Ále; alé
I. Ále — 1. (spójnik) ale, lecz; jednak; 2. (partykuła wzmacniająca) ale(ż).
II. Alé — (potwierdzenie) tak, owszem, oczywiście.
Użycie w kontekcie:
I. 1. Vôn šče małý, ále vže pomoháje báťkovi na hospodárci; Zína pujšłá spáti ráno, ále ne mohłá zasnúti do pôvnočy; 2. Ále z jóhó dúreń!; ále brýdku bábu vziav za žônku.
II. To ty chodív perepináti korový? — Alé.
Jutro przypomnimy słowo Vodnóstel.













