Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Búńka...
Búńka
Búńka — 1. (szklane naczynie) bania, baniak, butla, balon; 2. (pęcherzyk powietrza) bańka, bąbel, bąbelek.
L. mn.: buńkí.
Użycie w kontekście: 1. Stiópa pryniôs z komóry búńku z samohônkoju; 2. išov došč, i na bajurách robílisie buńkí; Vítia začáv płákati, pud nósom jómú vyduválisie małýje buniečkí.
Foto: Jerzy Kalina.
Jutro przypomnimy słowo Povch.













