« mova interfejsu » 
- Hołôvna
- Svojim diêtium
- Artykuły
- Literatura
- Eseji, bijografiji
- Gramatyka
- Słovnik
- Słovo na kažny deń
- Rozhovôrnik
- Pudlaśki nazvy
- Konverter
- Zvukovyje skopy
- Hromada
- Rozkažu vam pravdu...
- Môj čeśki film
- Svoja biblijoteka
- Blog Jana
- Zvežêteś z nami
Postanowiliśmy raz na dzień przypominać jakieś fajne słowo języka podlaskiego i w ten sposób próbować walczyć z naszą ogólną amnezją i obojętnością etatowych obrońców tożsamości białoruskiej (i ukraińskiej) na Podlasiu w stosunku do ich mowy ojczystej i matczystej.
Będziemy w zasadzie koncentrować się na słowach, które występują wyłącznie w gwarach podlaskich albo tylko w gwarach podlaskich i poleskich, zaś w językach literackich białoruskim i ukraińskim nie występują lub mają tam status regionalizmów.
Oprócz słowa podlaskiego z zaznaczonym akcentem będziemy podawać jego znaczenie/znaczenia w języku polskim oraz najbardziej typowe przykłady użycia w kontekście. Będziemy też wypisywać niektóre formy gramatyczne słowa, jeżeli nie są one oczywiste.
Strona „Słovo na kažny deń” jest ilustrowana dawnymi zdjęciami z Podlasia pochodzącymi w przeważającej większości ze zbiorów pana Marka Korniluka.
Dzisiaj przypominamy słowo języka podlaskiego Stuléć...
Stuléć
Stuléć — stołek, mały taboret.
Dopełniacz l. poj.: stulciá; l. mn.: stulciê.
Wyraz pochodny: stôlčyk (stołeczek).
Nazwa stuléć odnosi się do niewielkiego mebla bez oparcia przeznaczonego do siedzenia. Na ogół stuléć jest niższy od zwyczajnych krzeseł i taboretów i służy do „specjalnych” celów — na nim sadza się samodzielnie małe dzieci, które mogą spaść z „dorosłych” krzeseł lub taboretów, albo wykorzystuje się go przy dojeniu krowy lub przy innych zajęciach wymagających przykucnięcia. W niektórych przypadkach stulcióm nazywano także krótką ławę, na której mogły usiąść dwie lub trzy osoby.
Użycie w kontekście: prynesí stulciá, a to ditiá ne máje de siêsti; Sónia vziałá vidró i stulciá i pujšłá na pasovóje podojíti nášu Łýsu.
Jutro przypomnimy słowo Odmolítisie.