Не, прыгнятальная бальшыня носьбітаў мовы, якой прысьвячаецца гэты сайт, заявіла сябе ў час перапісу беларусамі. Я б нават сказаў, што беларусамі з "адзнакай павышанай якасьці".

Choč Vy pytajetesie u czalex’a, svoju dumku vykažu i ja. Mene osobisto cikavit toje autochtonne Pudlaše, kotore maje ne-pôlśku (schôdniosłovjanśku) nacijonalnu/movnu/kulturnu identyčnosť. Nepôlsku nacijonalnu identyčnosť na Pudlašy v perepisi 2002 roku podało koło 48000 ludi: 97% z jich zapisalisie biłorusami, 3% ukrajinciami. Ja ne maju žadnych dokazuv na toje, što chtoś siêtych ludi prymušav zapisuvatisie do jakichś naroduv. Koli b vony schotiêli, to mohli b zapisatisie i kozakami, sičovymi abo donśkimi:) Tak što tut sytuacija je velmi jasna: autochtonne schôdniosłovjanskie Pudlaše je nacijonalno biłoruśkim.
Odnočasno perepis pokazav trochi inšu movnu sytuaciju siêtych ludi: biłoruśku jak chatniu movu podało 83% opytuvanych, pôlśku 14% i ukrajinśku 3%. Znov že, možna skazati, što movno autochtonne schôdniosłovjanśkie Pudlaše je perevažno biłoruśkim. Ale v siêtych 83 procentach biłoruśkomovnych tak napravdu tôlko 1/4 dziekaje/ciekaje, a 3/4 dekaje i tekaje i vžyvaje pudlaśki dyftongi ê, iê, ô. Dla siêtych dyftongovciuv my na našum sajti starajemsie opraciovati i spopularyzovati piśmovy varyjant jichnioji movy — kotoru nazyvajemo pudlaśkoju.
Pravda, v perepisi 2002 roku v Pudlaśkum vojevôdstvi 18000 ludi naohuł ne zaličyło sebe do nijakoji nacijonalnosti. Chto vony — Bôh odin viêdaje. Ja pryvatno dumaju, što vony perevažno pudlaše, to značyt biłorusy, kotory hovorat po-pudlaśki.

Vy pryncypovo pomylajetesie, koli kažete, što ne nazva važna, a sutnosť. Pro sutnosť posli, a uperuč pro nazvu.
Podumajte tôlko troški: jakaja nazva lepi pasuje do vašoji vłasnoji movno-kulturnoji identyčnosťi: małorus čy ukrajineć? Koli odkažete sobie na siête pytanie po-ščêromu, to mniê i ne treba ničoho bôlš tłumačyti pro važnosť nazvy. Koli nema odpoviêdnioji nazvy, to nema i samoji zjavy. Nazva biłoruśka mova pokryvaje odnu zjavu, a nazva ukrajinśka mova druhu. Ale ani odna, ani druha nazva ne pokryvaje soboju NAŠOJI ZJAVY, pudlaśkoji. Ot že z braku odpoviêdnioji nazvy v 2002 roci pudlašê v odnôj i tôj samuj vjosci nazyvali svoju movu biłoruśkoju (tyje, što zapisalisie biłorusami) i ukrajinśkoju (tyje, što zadeklarovalisie ukrajinciami). Čy ž ne logična superečnosť?
Mniê ni tepło, ni chołodno od toho, što vy nazyvajete moju movu „гарною українською говіркою”. Našy pudlaśki ukrajinci vže 25 liêt analizujut leksyku našoji movy na predmet jakraz takoji hovôrki i pryvodiat lingvistyčny praci jak dokazy svojeji pravoty. Nu i što? A ničoho. Movy ne stvorajut movoznavci, vony jijiê tôlko opisujut i klasyfikujut. A narodovi naohuł pofig tyje klasyfikaciji. Koli jomu treba, to narod stvoraje sobiê vłasnu movu. Učora ne było słovaćkoji movy, ono odna čeśka, a diś uže je. Bułgary zo skôry vyłaziat, kob dokazati makedonciam, što u tych nema svojiê movy, ono bułgarśka, a makedonciam toje do lampočki. A poprobujte diś perekonati chorvatuv i serbuv, što u jich odna mova. Bo sutnosť u siêtum: nova mova stvorajetsie ne z łaski movoznavciuv i krajoznavciuv, a z narodnoji voli. Kažučy trochi navproščki, nova mova je chutčej zjavoju hromadśko-kulturnoju, čym naukovoju.
Ja ne vpevniany, čy pudlaše budut natôlko nastôjlivymi, kob zachotiêti svojiê vłasnoji movy. Ale koli jdetsie konkretno pro mene, to ja roblu vsio, što mniê prychodit do hołovy, kob vony zachotiêli:)
Za toje, što vy na našuj storoniê, diakujemo.