Svoja.org » Słovnik
Słovnik
Natisnuti, kob pobôlšyti...

Pôlśko-pudlaśki słovnik z odvorôtnym pošukom — pracia v rozvitku.

Knopka PL-PDL zapuskaje šukanie tych artykułuv, kotory dajut perekład pôlśkoho słova z pola pošuku na pudlaśku movu.

Knopka PDL-PL zapuskaje šukanie vsiêch artykułuv, v kotorych vystupaje pudlaśkie słovo z pola pošuku.

* * *

V polovi pošuku Vy možete vžyvati symbolu * (zôrka) jak mnôhoznačnika, na prykład: ala* (šukati vsiêch słôv, kotory začynajutsie na ala...), *tka (šukati vsiêch słôv, kotory kunčajutsie na ...tka), itd.

Usiê artykuły v słovniku:   12 247

Hlediêti po literach
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P Q R S Ś T U V W Y Z Ź Ż
Šukati słova
Znajdiany artykuły
gołębiarz   m hołubjátnik m
gołębica   f hołúbka f
gołębnik   m hołubník m
goło   1. hołyšóm, holakóm; 2. hóło, pústo; 3. biêdno; ~, ale wesoło hóło, alé vesióło
gołodupiec   m pot. hołodráneć m
gołoledź   f hołolôd m, hołolôdicia f
gołosłowny   hołosłôvny
gołowąs   m mołokosós m
goły   hóły; ◊ ~m okiem hółym ókom; ~mi rękami hółymi rukámi; ~ jak święty turecki hóły jak bizún; pod ~m niebem pud odkrýtym nébom
gomółka   f kom m; komók m; gomôłka f
gonada   f gonáda f
gondola   f gondóla f
gondolier   m gondoljér m
gong   m gong m
gonić   I ndk 1. kogoś, za kimś honíti kohóś; hnátisie za kimś; ~ złodzieja honíti złódija; 2. (mknąć) hnátisie; ~ do sklepu hnátisie do łávki; 3. (popędzać) hnáti; pudhaniáti; ~ owce hnáti ovečkí; 4. za czymś hnátisie (haniátisie) za čymś; ~ za sławą hnátisie (haniátisie) za słávoju; ◊ ~ resztkami sił vybivátisie z ostátnich sił; ~ w piętkę zbivátisie z pantałýku (trópu); ~ za sensacją haniátisie za sensácijeju
gon|ić   II ndk pot. (o biegunce) haniáti; ~i go od rana haniáje johó od ránia
gonić się   ndk haniáti odín odnóho
goniec   m 1. honéć m; posłanéć m; kurjér m; 2. (w szachach) láufer m
gonitwa   f 1. bihanína f; biêhanie n; výperedki pl; 2. sport. hônka f; 3. pohónia f; ~ za pieniądzem pohónia za hrošýma
gont   m gont m
gontowy   góntovy; z góntu
gończy: ~ gończy   hunčák m
gorąco   I n horačêń f
gorąco   gorąco II hóračo, žéžko; ~ mi mniê hóračo (žéžko); ◊ na ~ a) na žéžko (pro jiêdło); b) neodłôžno, odrázu; bezposerédnio; po sviêžych slidách
gorąc|y   horáčy, žéžki; ◊ ~y okres horáčy čas; schwytać na ~ym uczynku złapáti na miêsti złóčynu; w ~cej wodzie kąpany u žéžkuj vodiê kúpany
This dictionary is powered by AmDictionary PHP5 Class 1.0.0. Copyright © 2008-2019 Aleksander Maksymiuk