U Vrocłavi v minułum roci, u seryji perekładuv Kolegium Europy Wschodniej, vyjšli opovjadania Alhierda Bachareviča „Talent do jąkania się”. Usiêch, chto lubit dobru literaturu, ja horačo namovlaju ne polinovatisie i zdobyti siêtu knižku — vona dvuchmovna, okrum perekładuv tam i biłoruśki (...) »»

Spočatku mniê trochi mulała mova Franca Siŭka, koli ja stav čytati joho „Дзень бубна”*. Jak na môj gust, u jôj zamnôho polonizmuv abo takich słôv, što zvučat jak polonizmy. Ale potum mniê podumałosie, što tam, de autor vyrus — u katolićkum seredoviščy na Vitebščyni — joho mova može (...) »»

U siêtuj knižci* zdorovo namiêšano — ode i polityčny thriller z biłoruśkim KGB, tiurmoju v Beresti i vyborčoju kampanijeju v tliê; i detektyvna historyja, u jakôj zabivajut cuť ne 100-liêtniu babulu i odnoho bandyćkoho biznesmena; i pryhôdnićki roman u duchovi Uładzimira Karatkeviča, (...) »»

U vsiosviêtno viêdomoho češkoho piśmennika Milana Kundery je znakomity roman „Žart” z 1967 roku, u jakôm pokazane, jak stalinśka systema łomit žytie hołovnomu hierojovi, Ludvikovi. Ludvik je studentom, jomu podobajetsie joho koležanka Marketa, vony obmiêniujutsie žartôvnymi piśmami. (...) »»

28 veresnia, jakraz koli siêty numer „Časopisa” drukovavsie, na Biłorusi odbyvalisie vybory v nižniu pałatu biłoruśkoho parlamentu, tak zvanu Палату прадстаўнікоў, u jakôj 110 deputatuv. Možna ne sumnivatisie, što biłorusy vybrali dokładno taki parlament, jaki chotiêv miêti prezydent (...) »»

Trochi pro poeziju Ostatnim časom ja odkryv dla sebe viêršy Viktora Stachvijuka. Pravdu kažučy, čohoś tak sviêžoho i zaduševnoho od biłostôćkoho autora ja ne čytav uže liêt 15 abo i bôlš. Jak chtoś choče poznakomitisie z poezijeju Stachvijuka, to ja horačo namovlaju joho zahlanuti (...) »»

10 pytań do samego siebie (na temat, który interesuje wszystkich, ale nikt nie ma odwagi głośno zapytać) Niedawno wspólnie z bratem Aleksandrem zainaugurowaliście stronę internetową poświęconą, jak piszecie, „normalizacji nowego wschodniosłowiańskiego języka pisanego — podlaskiego”. (...) »»

Chciałbym zaprosić Czytelników „Czasopisu”, którzy sięgają po to pismo, by znaleźć w nim coś swojego (cokolwiek byśmy przez to określenie nie rozumieli), do zapoznania się także ze stroną internetową Svoja.org (http://svoja.org/). Serwis ten jest propozycją normalizacji i (...) »»

Wstęp przy czeskim piwku Była wczesna jesień 2004 w Pradze. Piątkowe popołudnie, moja ulubiona pora tygodnia. Wyszedłem z budynku Radia Wolna Europa przy Placu Wacława i dłubiąc refleksyjnie w nosie zastanawiałem się, jakby tu zakończyć kolejny tydzień wywrotowej działalności przeciwko (...) »»

Artykuł ten piszę po polsku i po-svojomu na przemian. Po pierwsze, żeby było trochę weselej. Nie wiem jak Państwo, ale ja po przeczytaniu w „Czasopisie” comiesięcznego felietonu apokaliptycznego w wykonaniu Sokrata Janowicza mam przede wszystkim ochotę rozpędzić się i porządnie walnąć (...) »»